BOLESTI KRVNOG SISTEMA

Kako nastaje VENSKA TROMBOZA?

Objavljeno:09.03.2016 - 19:50
A A A Times Arial

Šta je VENSKA TROMBOZA?

Venska tromboza nastaje zastojem tromba (krvnog ugruška) u veni. Mogu biti zahvaćene površinske vene što se naziva superficijalni tromboflebitis ili duboke vene pa se govori o dubokoj venskoj trombozi. Tromboza je uvijek praćena flebitisom (upala vene), pa se koriste termini i tromboza i tromboflebitis. 

Koji su UZROCI?

Venski trombi obično nastaju u okolnostima slabog ili poremećenog protoka krvi - venske staze i sastoje se pretežno od fibrina i eritrocita, sa relativno malo trombocita. Staza predisponuje trombozi tako što omogućava aktivnim faktorima koagulacije da se lokalno akumuliraju i smanjuje njihovu izloženost prirodnim antikoagulansima cirkulišuće krvi. Venske tromboze obično počinju u sinusima venskih zalistaka »valve pockets«, gde je zastoj najizraženiji, ili na mjestima povrede vene. Većina venskih tromba vjerovatno počinju kao nakupine trombocita u dubini valvularnih sinusa.  

venska-tromboza

Koji su SIMPTOMI?

Simptomi akutne bolesti razvijaju se tokom nekoliko sati ili kroz 1 do 2 dana. Tok bolesti je obično ograničen, traje 1 do 2 sedmice, a nakon toga se akutni proces smiruje i smanjuje se bolnost. Ako se radi o superficijalnom tromboflebitisu, zahvaćena vena može se osjetiti pod prstima kao zadebljana, tvrda, vrpčasta tvorba. To je odraz upalne reakcije i prate je bolovi, osjetljivost, eritem i toplina. Duboka venska tromboza može biti asimptomatska ili se isto može očitovati različitim stupnjevima osjetljivosti, bolnosti, eritema, otekline, topline, promjenama boje kože ili istaknutim površinskim venama. Osjetljivost i bol javljaju se pri stajanju i hodanju, a olakšaju se mirovanjem s uzdignutom nogom. Maksimalna bol javlja se pri savijanju skočnog zgloba sa ispruženim koljenom ili pri ustajanju sa ispruženom nogom što se naziva Homanov znak i osnovno je za razlikovanje od obične mišićne boli.

LIJEČENJE

Površinska tromboza ne zahtijeva posebno liječenje osim olakšavanje simptoma; stavljanje toplih obloga preko zahvaćenih vena i uzimanje NSAID-a (nesteroidnih antiinflamatornih lijekova) protiv bolova i za smirivanje upale. Antibiotici nisu nužni, niti je potrebna hospitalizacija. Kod DVT-a bolesnik se odmah mora hospitalizirati jer je nužno spriječiti plućnu emboliju i hroničnu vensku insuficijenciju. Daje se heparin i bolesnik leži s povišenom nogom i eventualnim oblozima ako nema arterijske insuficijencije. Antibiotici se daju samo ako je prisutna i infekcija. Nakon heparina, prelazi se na oralnu terapiju varfarinom, a duljina uzimanja ovisi o svakom pacijentu, obično od 2 do 6 mjeseci. Kad se smanji edem, bolesnik treba nositi elastičnu čarapu pri hodu, kako bi se kontrolirao edem koji se može pojaviti tokom hodanja.