Šta je to "starački miris" i kako ga se riješiti? Stručnjakinja tvrdi da samo 1 namirnica pomaže

“Miris starosti” zaista postoji: naučnici tvrde da jedna namirnica može pomoći da stariji ljudi ponovo mirišu svježe

Miris koji mnogi odmah prepoznaju – ustajao, mastan i pomalo kiseo – nije rezultat loše higijene, već prirodnog procesa koji se s godinama odvija u ljudskom tijelu. Stručnjaci su ga nazvali “miris starosti”, a nova istraživanja pokazuju da bi pečurke mogle biti jednostavno i prirodno rješenje.

Lesli Keni, stručnjakinja za dugovječnost i osnivačica kompanije Oxford Healthspan, izjavila je za Daily Mail da redovna konzumacija pečuraka – tri do četiri puta sedmično – može pomoći starijim osobama da eliminišu neugodan tjelesni miris povezan sa starenjem.

Kako nastaje “miris starosti”?

Ovaj specifičan miris uzrokuje hemijsko jedinjenje poznato kao 2-nonenal, koje nastaje kada se omega-7 masne kiseline iz prirodnih ulja kože (sebuma) razgrađuju oksidacijom.

Kako ljudi stare, tijelo proizvodi sve manje antioksidansa koji štite lipide kože od razgradnje. Istovremeno, obnavljanje ćelija kože se usporava, pa se 2-nonenal nakuplja i duže zadržava u tkivu.

Fenomen je prvi put dokumentovan u japanskoj studiji iz 2010. godine, koja je pokazala da se 2-nonenal pojavljuje isključivo kod osoba starijih od 40 godina – bez obzira na pol ili higijenske navike.

„To je bila prva studija koja je dokazala da se taj specifičan ‘miris starosti’ razvija kasnije u životu“, pojasnila je Lesli Keni. „Kožna ulja doslovno ‘rđaju’, a problem se pogoršava jer stariji ljudi sporije obnavljaju ćelije kože, pa se taj ‘zarđali’ sloj nakuplja i pojačava miris.“

Ovaj miris se zadržava u koži, odjeći i posteljini, i često ga nije moguće potpuno ukloniti ni redovnim tuširanjem.

Pečurke kao prirodno rješenje

Prema riječima Lesli Keni, upravo su pečurke savršena hrana za borbu protiv tog mirisa.

Sadrže dva rijetka jedinjenja – ergotionein i spermidin – koji iznutra djeluju kao antioksidansi, sprječavajući oksidaciju lipida i nastanak 2-nonenala.

U kliničkoj studiji objavljenoj u časopisu Journal of Traditional and Complementary Medicine, 80 učesnika starosti između 50 i 79 godina uzimalo je ekstrakt šampinjona svakog dana tokom četiri sedmice.

Učesnici su bili podijeljeni u četiri grupe koje su uzimale 0, 50 mg, 500 mg ili 1.000 mg ekstrakta dnevno. Rezultati su pokazali značajno poboljšanje u tjelesnom mirisu, zadahu i mirisu posteljine – posebno u grupi koja je dobijala najveću dozu. Nije zabilježen nijedan neželjen efekat kod ispitanika koji su redovno konzumirali pečurke.

„Ekstrakt šampinjona direktno inhibira proizvodnju toksičnih mirisnih jedinjenja u tijelu“, naveli su istraživači, dodajući da se uočilo i smanjenje nivoa amonijaka i metil-merkaptana – spojeva iz crijeva poznatih po neugodnim mirisima.

Nauka potvrđuje prirodni efekat

U drugom istraživanju, objavljenom u časopisu Food Chemistry, naučnici sa Univerziteta u Turkuu u Finskoj analizirali su mirisna jedinjenja u divljim nordijskim pečurkama.

Otkrili su da pečurke sadrže supstance koje mogu blokirati hemijske procese u koži odgovorne za stvaranje 2-nonenala. Aromatična jedinjenja u pečurkama potječu od linolne kiseline, iste one masne kiseline koja se u ljudskoj koži oksidacijom pretvara u 2-nonenal.

„Ove jestive gljive imaju prirodne mehanizme za regulaciju tog procesa razgradnje“, zaključili su autori studije.