Grad koji iz vazduha izgleda kao da ne može da postoji: Na najužem mjestu širok je svega 30 metara
Na prvi pogled teško je povjerovati da je ovo pravi grad. Visoke zgrade poredane su u gotovo savršeno uskoj liniji duž rijeke, dok se s obje strane iznad njih gotovo vertikalno uzdižu ogromne zelene planine. Iz zraka Janđin više liči na kulisu iz filma ili grad nacrtan između dvije litice nego na mjesto u kojem ljudi svakodnevno žive.
Janđin se nalazi u kineskoj provinciji Junan, na jugozapadu zemlje, u dubokoj planinskoj dolini. Ono što ga je proslavilo širom svijeta jeste njegova nevjerovatna širina: na najužem mjestu između planinskih strana ima svega oko 30 metara, dok ni u najširim dijelovima gradsko jezgro ne prelazi približno 300 metara. Zbog toga se često opisuje kao jedan od najužih gradova na svijetu.
Rijeka Guan prolazi njegovom sredinom, strme planinske padine zatvaraju prostor s obje strane, pa su kuće, putevi i višespratnice morali pratiti tok rijeke. Umjesto klasičnih gradskih blokova koji se šire u svim pravcima, Janđin se proteže poput dugačke trake kroz klisuru.
Upravo zbog nedostatka prostora prizori su toliko neobični. Pojedine višespratnice stoje gotovo na samoj obali, neke su podignute na visokim betonskim stubovima, dok iza njih praktično odmah počinje planina. Kada se grad snimi dronom, zgrade djeluju minijaturno u poređenju s ogromnim liticama koje ih okružuju.
Ni saobraćaj nije mogao biti organiziran kao u običnom gradu. Kroz Janđin prolazi glavni put koji prati rijeku, dok je željeznica na pojedinim mjestima morala biti provučena kroz planinu. Tunel željezničke pruge ispod područja grada dugačak je više od 1.800 metara, a lokalni vozovi i dalje predstavljaju važnu vezu ovog teško pristupačnog kraja s ostatkom regiona.
Grad je vijekovima živio zahvaljujući svom neobičnom položaju
Iako danas pažnju privlači prvenstveno svojim izgledom, Janđin nije nastao usred ove klisure slučajno. Nalazi se na području koje je vijekovima povezivalo današnje provincije Sečuan i Junan i predstavljalo važnu tačku na drevnom južnom kraku Puta svile.
Kroz ovaj kraj prolazio je i drevni put Vuči, čiji počeci sežu više od 2.000 godina u prošlost. Bio je jedna od najstarijih zvaničnih saobraćajnica koje su povezivale Junan s centralnim dijelovima Kine, a dio starog puta sačuvan je i danas. Rijekom su nekada prolazili trgovci koji su prevozili so, bakar i čaj, pa je geografija koja danas izgleda kao velika prepreka nekada bila upravo razlog zbog kojeg je ovo mjesto bilo važno.
Ipak, život između rijeke i strmih planina ima cijenu. Ovakav teren posebno je osjetljiv na poplave, odrone i druge prirodne nepogode tokom perioda obilnih kiša. Zbog nedostatka prostora i sigurnosnih problema, sjeverno od starog gradskog jezgra razvijano je i novo naselje, dok su u starijim dijelovima grada rušene i obnavljane zgrade koje više nisu bile sigurne za stanovanje.
Ali upravo ono što je vijekovima predstavljalo najveće ograničenje Janđina danas ga je učinilo poznatim daleko izvan Kine. Grad nema monumentalni trg niti futuristički horizont nebodera – njegov najveći prizor je sam grad. Tanka linija zgrada, puteva i mostova zarobljena između rijeke i ogromnih planina izgleda toliko neobično da fotografije Janđina često djeluju kao da su nastale uz pomoć vještačke inteligencije.
